RELACJA - Wycieczka piesza "Mroczne dzieje Gałkówka" - 2026-03-07

Ruszyliśmy przez Las Gałkowski słuchając opowiadania, oglądając miejsca gdzie zbrodniarz dokonywał swych niecnych czynów, słuchając również fragmentów książki Andrzeja Gawlińskiego pt. „Sadysta: Stanisław Modzelewski – morderca kobiet”, w której treść poparta jest licznymi fotografiami z wizji lokalnej. Przybliżyło to nam obraz wydarzeń z lat 1952 -1956, które spowodowały grozę i postrach wśród ...

^^^ po więcej zdjęć kliknij w powyższe zdjęcie

*** aby przejść do dalszej treści naciśnij poniżej przycisk "Czytaj dalej" lub tytuł posta

 

... mieszkańców Gałkówka i okolicy. Dowiedzieliśmy się, że „Wampir z Gałkówka” to Stanisław Modzelewski ur. 15 marca 1929 r. w Szczepankowie niedaleko Łomży. Ukończył trzy klasy szkoły podstawowej. Służył w jednostce wojskowej w Gałkówku gdzie wykonywał pracę kierowcy przewożącego materiały budowlane. Ożenił się z mieszkanką Łodzi. Pierwszej zbrodni dokonał w Lesie Gałkowskim w lipcu 1952 r. Na terenie Gałkówka popełnił 4 morderstwa, w tym ostatnie było w 1956 r. Pozostałych dokonał poza Gałkówkiem. Oprócz osób, które zamordował było 6 przypadków usiłowań zabójstw.  Na miejsca swych czynów wybierał tereny odosobnione - w lesie, zaroślach, w pobliżu torów kolejowych. Dokonywał ich w sposób bestialski ze  szczególnym okrucieństwem, rozładowując tak swój popęd seksualny. Po dokonanych gwałtach ofiary dusił, najczęściej szalikiem a ciała bezcześcił. Wiek kobiet nie miał u niego znaczenia. Były w wieku 18- 69 lat. Po 1956 r. morderstwa ustały, sprawcy nie wykryto, sprawy umorzono. Powróciły one 11 lat później, kiedy to w Warszawie udusił 87 - letnią sąsiadkę. Aresztowany, przyznał się także do zabójstw w Gałkówku i okolicach Tuszyna. Mówił o 8 zamordowanych kobietach, choć ciała ósmej nie odnaleziono. Skazany został przez Sąd Wojewódzki w Łodzi na karę śmierci przez powieszenie. Wyrok wykonano 13 listopada 1969 r. 

Nasza piętnastoosobowa grupa idąc ze wspaniałym przewodnikiem mogła obejrzeć wszystkie miejsca dokonanych zbrodni i wyobrazić sobie ich przebieg. W wielu miejscach zmienił się wygląd terenu. Nie ma już dawnych domów, powstały nowe w innych miejscach. Zamiast odosobnionych ścieżek są uczęszczane drogi. W Gałkowie – miejscowości datującej swoją historię od XII w. kol. Dominik umożliwił nam wejście do Muzeum Historyczno-etnograficznego im. Leokadii Marciniak. Obejrzeliśmy tam film dotyczący procesu zbrodniarza a przy okazji poznaliśmy liczne zgromadzone eksponaty. Mając ochotę i dysponując czasem w ten piękny słoneczny i ciepły dzień odwiedziliśmy jeszcze cmentarz w Gałkowie Dużym. Udaliśmy się pod pomnik jednej z ofiar złoczyńcy. Przy okazji mogliśmy odwiedzić również pomnik patronki Muzeum – Leokadii Marciniak a także inne pomniki utrwalające pamięć o ludziach i patriotycznych czynach tego regionu. Dowiedzieliśmy się także jaki był powód umiejscowienia cmentarza na najwyższym terenie Gałkowa. Wędrując z naszym Przewodnikiem poznaliśmy historię, teraźniejszość i najważniejsze miejsca rejonów Gałkówka i Gałkowa Dużego.

 Kierując się na dworzec kolejowy pożegnaliśmy kol. Dominika T. dziękując za wszystkie przekazane historie i poświęcone cenne godziny, również te spędzone na przygotowaniu trasy, bo jak się dowiedzieliśmy była przygotowana specjalnie dla nas. Życzymy, żeby była wykorzystana jeszcze wielokrotnie.

 S E R D E C Z N I E   D Z I  Ę K U J E M Y !!!

Tekst: Mirosława Chaba

Fot.: Włodzimierz Jacek Siech