Od XI w. ważny ośrodek administracyjny, po 1138 r.
stolica księstwa, poważnie zniszczony przez Tatarów w XIII w., prawa
miejskie w 1284 r., zaś od XIV w. był stolicą województwa, prężny
ośrodek handlu oraz rzemiosła, zniszczony przez Szwedów w 1656 r.
Miasto słynie z zachowanego układu architektoniczno-krajobrazowego.
Rynek z ratuszem z XIV w., przebudowany w XVI w. renesansowy, ozdobiony
bogatą attyką, wieża z XVII w., na ścianie zegar słoneczny, rekonstrukcja
T. Przypkowskiego.