Najpierw życzenia - pomyślności w Nowym Roku, zdrowia i fajnych wycieczek.
Zdjęcia z zakończenia rowerowego roku, które odbyło się w barze "Modrzewiak" przy ul. Żółwiowej. 9 osób (w tym dwie na rowerach) spotkało się w miłej atmosferze w barze "Modrzewiak", pokonując wcześniej pieszo i na rowerach leśne, łagiewnickie dukty, podziwiając lekko już uśpioną przyrodę Parku Krajobrazowego Wzniesień Łódzkich.
Pozostałe 2 zdjęcia to plon naszej "szalonej " sylwestrowej wycieczki na Górę Śmieciową. Ku naszemu zaskoczeniu, na podobny pomysł wpadło wielu, sympatycznych Łodzian i w szampańskiej (dosłownie!) atmosferze przywitaliśmy Nowy 2012 Rok. Widok - wspaniały! Niestety, mój aparat nie jest dostosowany do robienia zdjęć w takich warunkach, ale można coś tam zobaczyć - tylko trzeba uruchomić trochę własnej wyobraźni. Ciąg dalszy spotkania przenieśliśmy,wędrując w gęstej mgle, na ul. Urzędniczą.

11 listopada 1918 roku - odzyskania niepodległości przez Naród Polski, po 123 latach od rozbiorów dokonanych przez Austrię, Prusy i Rosję. Ta sama data 11 listopada 1918 roku jest datą ważną również dla łodzian, ponieważ tego dnia utworzono Łódzki Pułk Piechoty, później przeorganizowany na 28 Pułk Piechoty "Dzieci Łodzi", a po połączeniu z 13 Pułkiem Strzelców powstał 28 Pułk Strzelców Kaniowskich, w związku z tym 11 listopada przyjęto również jako święto 28 PSK, który stacjonował w Łodzi. Z tej okazji Łódzki Oddział PTTK im. Jana Czeraszkiewicza wraz z Klubem Turystyki Pieszej "Salamandra" i Łódzkim Klubem Turystów Kolarzy PTTK im. Henryka Gintera 11 listopada 2011 roku zorganizował Rajd "28 Pułku Strzelców Kaniowskich".
Na trasie rowerowej prowadzonej przez Grzegorza Mańkowskiego, w zimny listopadowy poranek, stawiło się 15 osób, które postanowiły w ten sposób uczcić ten szczególny dzień. W pierwszej kolejności rowerzyści udali się w kierunku Cmentarz Starego w Łodzi, przu ul, Ogrodowej gdzie znajduje się grobowiec Benedykta Grzymały-Pęczkowskiego. Urodzony w roku 1987, był kapralem Legionów Polskich i kapitanem słynnego 28 PSK. Zginął w wieku 23 lat w podczas obrony Warszawy w roku 1920. Na grobowcu mogliśmy podziwiać piękne płaskorzeźby ze scenami batalistcznymi.
Natępnie uczestnicy rajdu wyruszyli w kierunku ulicy Św. Jerzego gdzie znajduje się Rzymskokatolica Parafia Wojskowa pw Św. Jerzego. W środku świątyni tablica upamiętniająca żołnierzy 28 PSK o treści: PAMIĘCI - POLEGŁYCH POMORDOWANYCH I ZMARŁYCH W LATACH 1939-1945 ŻOŁNIERZOM 28 PUŁKU STRZELCÓW KANIOWSKICH "DZIECI ŁODZI" W ROCZNICĘ ŚWIĘTA PUŁKOWEGO 11 LISTOPADA 1971 ROKU, TOWARZYSZE BRONI.
Następnym punktem programu był zobaczenie budynku przedwojennych Koszar im. J. Piłsudskiego, w którym stacjonował 28 PSK przy zbiegu dawnej ulicy Leszno i Żeligowskiego. Pułk stacjonujący był podporządkowany dowódcy 10 Dywizji Piechoty. W obecnym zachowanym budynku koszar mieszczącym się przy ul. Żeligowskiego 7 znajduje się Muzeum Uniwerytetu Medycznego w Łodzi.
Po przejeździe ul. 28 Pułku Strzelców Kaniowskich rowerzyści skierowali się w kieunku Wiączynia gdzie znajdowała się meta rajdu. Po drodze mieliśmy okazję podziwiać nowo odremontowaną kamienice przy ul. Piotrkowskiej, jak również delektować się ciepłymi napojami na trasie wycieczki.
Na mecie rajdu po krótkim odpoczynku i ogrzaniu się ciepłą herbatą wróciliśmy ul. Malowniczą w kierunku Łodzi. Podziękowania dla wszystkich uczestników i organizatorów.

17-to osobowa grupa turystów wzięła udział w niedzielnej (9.10) wycieczce ŁKTK. Tym razem kolarze pojechali na liczącą prawie 70 kilometrów trasę prowadzącą przez lasy na obrzeżach miasta.
Lasy w Łodzi kojarzą się z północno-wschodnimi rejonami miasta. Tym razem prowadzący kol. Andrzej Gawroński wybrał kierunek południowo-zachodni. Część trasy przebiegała chyba tylko jemu znanymi dróżkami i leśnymi ścieżkami. O tym, w którym miejscu miasta się znajdujemy informowały nas charakterystyczne jego punkty: zabytkowa zajezdnia tramwajów podmiejskich na Brusie, lotnisko, budowana obwodnica Pabianic i poza miastem mijane tablice z nazwami miejscowości: Dobroń, Wysieradz, Majówka (ciekawe czy jest gdzieś wieś Październikówka), Konin czy też Prawęcice.

Grupa około 16.30 dotarła na metę usytuowaną w niedalekiej odległości od Gosi (nie, nie; mam na myśli Grupową Oczyszczalnię Ścieków)

Pierwszy dzień nowego, jesiennego miesiąca przywitał nas pięknym słońcem. W taką pogodę dwadzieścia jeden osób ruszyło do położonego na terenie PKWŁ Lasu Janinowskiego, gdzie (oczywiście za zgodą Nadleśnictwa Brzeziny) czekało na uczestników "Rajdu Pieczonego Ziemniaka" rozpalone ognisko.
Cztery godziny spędzone przy ogniu pozwoliły na upieczenie kiełbasek i ukrycie pod gorącym popiołem ziemniaków, które po ponad godzinnym pieczeniu zaczęły smakowicie pachnieć. Po posiłku członkowie łódzkiego klubu ruszyli (czarnym szlakiem kolarskim parku) w stronę Kalonki. Tu nastąpiło oficjalne rozwiązanie imprezy.

Drugiego (czyli w niedzielę) mgła otuliła szczelnie wszystko i wszystkich. Również ponad dwudziestoosobową grupę turystów ruszających na wycieczkę. Tym razem turyści udali się na północ od miasta, na trasę Zgierz, Rosanów, Dzierżązna, Biała, Michałówek, Swędów, Łódź. Trasa w większości przebiegała przez polne drogi a turyści dwukrotnie przecinali autostradę A2. Raz górą, a raz dołem, tuż przy torach kolejowych odnowionej linii kolejowej do Łowicza. Gdy grupa zbliżała się do Łodzi na asfalcie pojawiły się cienie. Znak, że nad kolarzami zaświeciło słońce.

Po Rajdach Rowerowych "Szlakiem Latarń Morskich Polskiego Wybrzeża" z 2009 roku i "Zachodnia Granica Polski" z 2010 roku, przyszedł czas na kolejny etap Rajdu Kolarskiego Dookoła Polski
W dniach 21-29 czerwiec 2011 roku trzech turystów Łódzkiego Klubu Turystów Kolarzy PTTK im. Henryka Gintera wyruszyło na trasę Rajdu Rowerowego "Karkonosze-Tatry". Grzegorz, Rysiek i Jacek czyli stała ekipa postanowiła pokonać trasę Jelenia Góra – Zakopane.
Podróż rozpoczęliśmy od dojazd pociągiem do Jeleniej Góry. Pierwszego dnia zaplanowaliśmy dojazd do miejscowości Karpacz 23,4 km, skąd dalej wyruszyliśmy trasą Rajdu Kolarskiego Dookoła Polski. Drugi dzień zmagań na trasie o dystansie 78,0 km z miejscowości Karpacz do Głuszycy Górnej wiązał się z podjazdem pod Przeł. Kowarską (727 m n.p.m.). Trzeci dzień podróży do przepiękna trasa przez tereny górskie Pasma Karkonosze do miejscowości Duszniki Zdrój o dystansie 87,6 km. Odwiedziliśmy również Czechy i miejscowość Broumov. Tego dnia mieliśmy do pokonania Przeł. Lisią (790 m n.p.m.), która zweryfikowała Nasze przygotowanie do wyjazdu. Niestety czwartego dnia Nasz kolega Jacek, podziękował za wspólną podróż, dlatego od miejscowości Duszniki Zdrój jechaliśmy już tylko w dwójkę.
Trasa Duszniki Zdrój – Lądek Zdrój o dystansie 67,4 km wiązała się z leśnym podjazdem pod Zieleniec i pokonanie jednej z najtrudniejszych przełęczy górskich Przeł. Puchaczówka (864 m n.p.m.).
Piąty dzień podróży rozpoczęliśmy z Lądku Zdrój przejazdem na stronę czeską i odwiedzeniem miejscowości Javornik w której znajdował się Zamek.
Trasa o dystansie 88,8 km do miejscowości Głuchołazy to głównie tereny pagórkowate i wspaniały zjazd do miejscowości Travna w Czechach. Szósty dzień Naszej wyprawy nazwaliśmy etapem królewskim, tego dnia pokonaliśmy trasę Głuchołazy – Cieszyn o długości 176,5 km, dzięki której jak się później okazało dotarliśmy do Zakopanego.
Długość trasy wynikała z problemu znalezienia noclegu, dlatego zalecam osobą wybierającym się w te tereny, dobrze zaplanować bazę noclegową. Siódmy dzień to trasa Cieszyn – Żywiec o długości 81,6 km i podjazd pod Przeł. Kubalonkę (758 m n.p.m.) i miejscowość Koniaków (830 m n.p.m.), która słynie z ręcznie robionych wyrobów koronkowych. Żywiec – Zawoja Wełcza to trasa ósmego dnia podróży. Dystans 68,5 km stanowił dojazd przed ostatnim dniem podróży, którego celem było Zakopane. Tego dnia mieliśmy do pokonania podjazdy pod miejscowość Hucisko (590 m n.p.m.), który okazał się najbardziej stromym podjazdem na całej trasie przekraczającym 12%.
Tylko Rysiek zmierzył się z tym podjazdem, ja natomiast postanowiłem go pokonać pieszo podziwiając przepiękne widoki. Na zakończenie tego dnia musieliśmy również podjechać pod miejscowość Zawoja Wełcza (617 m n.p.m.), gdzie znajdowała się baza noclegowa. Dziewiąty ostatni dzień podróży przywitał Nas deszczem. Trasę do Zakopanego o długości 78,9 km pokonywaliśmy w strugach deszczu przy dojść niskiej temperaturze powietrza. Podjazd pod Przeł. Lipnicką zwaną również Krowiarską (1016 m n.p.m.) i przepiękna miejscowość Chochołów z drewnianą zabudową to główne atrakcje turystyczne na trasie ostatniego dnia podróży. Po dziewięciu męczących i trudnych dniach razem z Ryśkiem dojechaliśmy do Zakopanego, które przywitało Nas przepięknym widokiem na Giewont. Z uwagi na fakt że mieliśmy sporo czasu do pociągu powrotnego do Łodzi odwiedziliśmy Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na Krzeptówkach oraz Krupówki. O godz. 21 wyjechaliśmy z Zakopanego pociągiem do Łodzi.
Wyjazd ten pozostanie Nam na długo w pamięci a zwłaszcza przepiękne widoki w górach, które zapierają dech w piersiach. Polecam każdemu odwiedzenie tych przepięknych terenów. Mam nadzieje, że w grudniu uda mi się przedstawić prezentację z tego wyjazdu, na która już serdecznie zapraszam. Podziękowania również dla Ryśka i Jacka, do zobaczenia za rok na kolejnej trasie.

W dniach 19-21.08.2011 r. odbył się VI Kołobrzeski „Bicykl” Maraton, zaliczany do cyklu Pucharu Polski Szosowych Maratonach Rowerowych 2011 . Zawodnicy mieli do wyboru trzy trasy o długości 264 km, 153km i 82km. W imprezie brało udział 438 zawodników, najdłuższą trasę liczącą 264 km przejechały 63 osoby , 141 osób wystartowało na dystansie 153 km, 234 osoby zdecydowały się pokonać trasę na dystansie 82 km. W piątek 19 sierpnia 2011 roku odbyła się krótka odprawa techniczna w Hali Milenium w Kołobrzegu, gdzie zostały przedstawione trasy oraz obowiązujące przepisy. W sobotę 20 sierpnia o godzinie 8:30 wszyscy uczestnicy VI Kołobrzeskiego „Bicykl” Maratonu rozpoczęli maraton od wspólnego startu honorowego i przejazdu ulicami Kołobrzegu. Już na samym początku wyczuwalny był bardzo silny wiatr, który towarzyszył Nam do końca dnia. Według informacji Kapitanatu Portu wiatr osiągał 8 stopni w skali Beauforta, co oznaczało, że porywy wiatru osiągały prędkość do 75 km/h.
O godzinie 9:20 wystartowałem wraz z kolegą Ryszardem K. w grupie nr 11 liczącej 10 osób, gdzie na początku jechaliśmy z kolegami z Gostynina, Bogatyni, Zgorzelca i Włoszkowic. Pierwsze kilometry trasy ukształtowały dalszy przebieg rywalizacji. Nasz kolega Ryszard K. z powodu skurczu mięśnia musiał pozostać z tyłu całej grupy, a ja wraz z 4 osobami stworzyliśmy grupę i rozpoczęliśmy wspólną jazdę. Tempo około 30-37 km/h sprawiło że szybko wyprzedziliśmy kilka grup startujących przed nami, a po dwóch godzinach pokonaliśmy dystans 64 kilometry. W miejscowości Nielep skurcz mięśnia łydki, spowodował, że zrezygnowałem z dalszej jazdy w grupie i zmagając się z własnym bólem oraz bocznym wiatrem sam dojechałem do punktu żywieniowego na 70 km, gdzie po kilku minutach dojechał do mnie Rysiu i wspólnie ruszyliśmy na dalsze zmagania. Po minięciu miejscowości Dąbrowa Białogardzka jazda w kierunku północnym była zmaganiem z silnym wiatrem czołowym i bocznym, który niejednokrotnie sprawiał, że jadący zawodnicy musieli uważać, żeby się nie przewrócić czy nie być zepchnięci z trasy przez silne podmuchy. Nie przygotowany na takie warunki atmosferyczne, musiałem zrezygnować ze wspólnej jazdy z Rysiem i zostałem sam, natomiast Rysiu jadąc swoim równym tempem szybko oddalał się i straciłem z nim kontakt wzrokowy. Pokonując wiatr i następne kilometry trasy z prędkością około 17 km/h, miałem serdecznie dość jazdy. Mijający kolejni zawodnicy, niejednokrotnie zapraszali mnie do wspólnej jazdy, jednak zmęczenia w nogach nie udało się pokonać. Po kryzysie od 100 kilometra trasy, znów odzyskałem rytm jazdy i jadąc w trzy osobowej grupie z prędkością około 25 km/h, na 117 kilometrze trasy wyprzedziłem kolegę Rysia. Dający się we znaki silny wiatr sprawił ze współpraca trzy osobowej grupy w której jechałem szybko się rozpadła, i do mety jechałem już sam, oglądając się za siebie czy nie widać osoby jadącej w niebieskiej koszulce Łódzkiego Klubu Turystów Kolarzy PTTK im. Henryka Gintera, jednak Ryśka nie było widać na horyzoncie. O godzinie 15:20 przekroczyłem linię mety w Kołobrzegu uzyskując czas 06:00:44 i średnią prędkość 25,45 km/h. Dwie minuty później linię mety przekroczył Ryszard K. uzyskując czas 06:03:00 i średnią prędkość 25,29 km/h. Pomimo dużego zmęczenia spowodowanego zmaganiem z silnym wiatrem byliśmy zadowoleni z Naszego występu w maratonie.
W klasyfikacji Open dystansu 153 km zajęliśmy kolejno 111 i 112 miejsce na 141 startujących . Ja w swojej kategorii wiekowej M2 uzyskałem 10 miejsce na 11 zawodników, natomiast Ryszard w kategorii M5 - 38 miejsce na 42 zawodników. W klasyfikacji Punktowej całego maratonu uzyskaliśmy 174 i 175miejsce , natomiast w klasyfikacji Open całego maratonu 164 i 165 miejsce. Wyniki może nie powalające na kolana, ale jak na pierwszy start w imprezie zaliczanej do Pucharu Polski Szosowych Maratonach Rowerowych, jesteśmy z siebie zadowoleni, a przede wszystkim zdobyliśmy nowe doświadczenia w tego typu imprezach.
W dniu 20 sierpnia o godz 18:30 rozpoczęła się zabawa przy muzyce i wspólnym ognisku, natomiast 21 sierpnia o godz 10:00 odbyło się podsumowanie wyników oraz wręczenia nagród. Każdy z uczestników, który ukończył maraton otrzymał pamiątkowy medal z imieniem i nazwiskiem, uzyskanym czasem oraz przebytym dystansie. Do zobaczenia na trasie kolejnych maratonów i pozdrowienia dla wszystkich zawodników.
info: Grzesiek Mańkowski

Witam, tydzień czasu mija od imprezy, a ja dopiero teraz mogę podzielić się z Wami wrażeniami. I Supermaraton Jastrzębi Łaskich odbył się 12 czerwca 2011 roku, tego dnia pogoda dopisała a temperatura na trasie niejednokrotnie przekraczała 30 stopni.
W imprezie wzięło udział 184 zawodników z terenu całego kraju. Z numerem startowym nr 41 o godz 09:08 wystartowałem na dystansie 188 km, pierwszą petle (94 km) ukończyłem o godzinie 12:09 uzyskując czas 3 godz 1 min, i rozpocząłem drugie okrążenie, które okazało sie najtrudniejsze. Na mecie trasy stawiłem się o godz 15:28 uzyskując ogólny czas 6 godz 20 min, średnia prędkość na trasie 29,6 km/h (szkoda że nie 30 km/h).
Impreza odbywała się w cudownej atmosferze, godna pochwały organizacja i zabezpieczenie trasy sprawiają, że impreza bez największych trudów powinna trafić do Pucharu Polski. W lipcu wstawie na forum relacje z imprezy godzina po godzinie moich zmagań, jak również zamierzam zrobic krótką prezentacje z tej imprezy, którą pokaże w klubie na jesień. Podsumowując wyniki w różnych kategoriach to wygląda to następująco:
Klasyfikacja MEGA Open: 21 miejsce
Klasyfikacja MEGA Open mężczyźni: 19 miejsce
Klasyfikacja wiekowa grupa M2 MEGA szosowy: 5 miejsce
Klasyfikacja szosowa MEGA mężczyżni: 17 miejsce
Klasyfikacja szosowa MEGA Open: 19 miejsce
Osobiście bardzo jestem zadowolony ze swojego startu w pierwszej takiej imprezie, troche ubolewam że na trasie zabrakło koszulek Łódzkiego Klubu Turystów Kolarzy, gdyż w imprezie startowało sporo osób które po raz pierwszy staneły przed pokonaniem dystansu 94 km, jak m.in. członkowie grupy SPEDIMEX z Łodzi, których nie dało sie niezauważyc na imprezie, i dla nich wielkie wyrazy szacunku. Mam nadzieje że za rok zdecyduje sie wiecej osób, gdyż jest to świetny sposób pokazania się na ogólnopolskiej imprezie i świetna zabawa. W tegorocznej imprezie wszystkie osoby które ukończyły deklarowane trasy (a wszystkie ukończyły), brały udział w losowania nagród, którą główną był rower szosowy oraz inne upominki od sponsorów (sam wylosowałem koszulę firmy KASTOR).
Każdy uczestnik otrzymał pamiątkowy medal oraz certyfikat uczestnictwa w imprezie z uzyskanym czasem, natomiast na stronie TimePro, firmy która dokonywała profesjonalnego elektronicznego pomiaru czasu, można było wygenerować drugi certyfikat z imprezy. Zwycięzcy poszczególnych kategorii otrzymali statuetki (dodam że kobiety od Nas z klubu w poszczególnych kategoriach wyjechałyby z imprezy ze statuetkami, podobnie z osobmi jeżdzącymi na rowerach innych niż szosowych).
Grzesiek Mańkowski

Dwadzieścia osób pod dowództwem Jadzi Mazurkiewicz ruszyło na niedzielną (22.05) wycieczkę na północ od Łodzi. Tym razem turyści kolarze pojechali do Glinnika, Szczawina i Kęblin, gdzie przed dworem rośnie największy w województwie łódzkim kasztanowiec (4,5 m obwodu).
Przebijając się częściowo przez piachy, a dalej jadąc świeżutkim asfaltem kolarze przejechali przez Dzierżązną (dwór, niestety z olbrzymią kłódką na bramie), Bądków do Modlnej. Z tego miejsca wszystkie drogi prowadzą do... Sokolnik, więc turyści żwawo przebierali odnóżami poganiani przez pioruny i grzmoty burzy, prawdopodobnie tej, która w tym momencie bębniła gradem o prezydencką limuzynę w położonym niedaleko Tumie.
Tu pod dachem przeczekali nawałnicę zasilając jednocześnie kasę tutejszej lodziarni. Wzmocnieni porcjami lodowych kulek ruszyli dalej, przez Kanią Górę, Rosanów do Malinki. Tu nastąpiła kolejna przerwa na jedzenie lodów. Do posiłku przygrywały naszym dzielnym turystom kolejne grzmoty. Gdy na niebie zagościł błękit kolorowy peleton pomknął do leśniczówki w Łagiewnikach. Tu niestety lodów nie było, była za to kolejna już na 85-cio kilometrowej trasie burza, więc gdyby tak Leśnictwo Łódzkie postawiło budkę z lodami...

...nie mientkim - powiedział kiedyś Kiler do Siary. Po wczorajszym rajdzie, który doświetlało nam słoneczko dziś (15.05) poranek przywitał nas deszczem i temperaturą niższą o kilka stopni.
No co tu dużo mówić, było zimno! Na szczęście kol. Rysiu Gołembowski żwawo pognał Piotrkowską w kierunku al. Mickiewicza i jeszcze żwawiej al. Włókniarzy i Pabianicką w kierunku Portu Łódź.
Za Pabianicami (centrum ominęliśmy jadąc przez osiedle Bugaj) zanurzyliśmy się w sosnowe lasy i tam, przy niewielkim jeziorku zrobiliśmy postój na posiłek i jak to widać na zdjęciu, uzbrajanie butów w foliowe worki. Rysiek, który mieszka w Pabianicach zna te lasy doskonale. Nie wiedzieć kiedy znaleźliśmy się po paru kilometrach leśnej jazdy na skraju Pawlikowic. Wiaterek potęgował zimno, a drobny deszcz wciskał się pomimo dość szczelnego opatulenia się w kurtki i peleryny.
Mieliśmy nawet skracać drogę, ale nasz dzisiejszy prowadzący był twardy i na tyle przekonujący, że dojechaliśmy do Dłutowa, dalej do Tuszyna a jeszcze dalej prawie do granic Łodzi. Prawie, bowiem trafiła nam się "guma", i po paru kilometrach jeszcze jedna. W tym samym rowerze, w tym samym kole i w tym samym miejscu. W deszczu musiliśmy przeoczyć "coś" co utknęło w oponie Eli.
Przy pierwszym "pechu" jechaliśmy wszyscy razem ale już przy drugiej "gumce" część grupy została z Elą, natomiast część w tym piszący te słowa ruszyła do Łodzi. Dlaczego? Bowiem ja na przykład jechałem w krótkich spodenkach i po dłuższym postoju myślałłemm, że że gramm w kkolejnnej rreklammie pewnnejj siecici telleffoniiczcznejj gddzie wssysstkkim ddajją ppoddwwójjnie.

Po raz pierwszy (14.05.2011) spotkaliśmy się na nowej imprezie popularyzującej czytelnictwo i Park Krajobrazowy Wzniesień Łódzkich i wreszcie turystykę kolarską. Skąd taki mix? Otóż nasza koleżanka Ania Domagalska (która prowadziła wspólnie z Jadzią Mazurkiewicz dzisiejszą trasę) na co dzień pracująca w bałuckiej bibliotece przy ul. Łagiewnickiej 118c wraz ze swoją kierowniczką, Mirosławą Chabą postanowiły rozpropagować czytelnictwo u kolarzy i jazdę na rowerze u czytelników. Oczywiście do szczęścia był jeszcze potrzebny dyrektor PKWŁ Hieronim Andrzejewski, który niestety nie mógł uczestniczyć w naszej imprezie, ale zaopatrzył uczestników w mapy parku. Na nasz literacki piknik do parku dworskiego w Byszewach dojechaliśmy najciekawszą trasą w okolicach Łodzi, czarnym szlakiem kolarskim prowadzącym przez park. Dlaczego Byszewy? Bowiem to w tutejszym dworku przebywał właśnie Jarosław Iwaszkiewicz. Tuż przy kurhanie rozłożyliśmy koce i czytając po kolei fragmenty poezji i prozy spędzaliśmy wczesne, sobotnie popołudnie.
Oprócz strawy duchowej mieliśmy też coś dla ciała. Panie częstowały nas swoimi domowymi wypiekami. Powrotna droga prowadziła tuż obok rezerwatu "Struga Dobieszkowska", pod ulicą Strykowską do ulicy Moskule i dalej do łagiewnickich kapliczek gdzie nastąpiło rozwiązanie rajdu. Uczestniczyło w nim dwadzieścia osób.

powered by RCBlog/SZa