|
|||||
|
| Henryk Ginter Urodził się 13 sierpnia 1899 roku w Zbiersku k. Kalisza. W
1908 r. wraz z rodziną przeniósł się do Ostrowca Świętokrzyskiego, w 1928
r. do Strugi k. Warszawy, a 1946 r. do Wołomina. W Ostrowcu Świętokrzyskim
uczęszczał do progimnazjum, a następnie w Solcu nad Wisłą do seminarium nauczycielskiego.
Do 1919 r. prowadzi drużynę harcerską. Pracę zawodową jako nauczyciel rozpoczął
w 1919 r., a wkrótce w różnych instytucjach finansowych. Od 1955 r. pracuje
w ZG PTTK jako etatowy sekretarz Komisji Turystyki Kolarskiej. W 1968 r. przeszedł
na emeryturę. Zainteresowania krajoznawcze odziedziczył po ojcu. W 1910 r.
uczestniczył w pierwszej w życiu wycieczce do klasztoru na Św. ..... wynajętą
przez rodzinę furmanką. Później w latach 1912-13 odbywa z kolegami kilka wycieczek
pieszych w okolice Ostrowca oraz uczestniczy w wycieczkach krajoznawczych
organizowanych przez dyrektora ostrowieckiego progimnazjum p. Czaplickiego.
W 1922 roku kupił używany rower warszawskiej firmy Franciszka Zalewskiego;
spełnił tym samym swoje kilkuletnie marzenia. Sam lub z kolegami bierze udział
w licznych wycieczkach rowerowych, z których najsłynniejsze to wyjazd w 1925
r. do Puszczy Solskiej, a w 1932 r. do Gdyni i na Hel. W 1937 r. nawiązuje
kontakty z Warszawskim Towarzystwem Cyklistów. Uczestniczy w licznych organizowanych
przez Towarzystwo wycieczkach. W rok po tym bierze udział w dużej wyprawie
rowerowej na trasie: Warszawa - Lublin - Lwów - Okopy Św. Trójcy. W czasie
okupacji rower staje się jego głównym środkiem w codziennych wielokilometrowych
dojazdach do pracy. Po wojnie w reaktywowanym WTC zostaje członkiem zarządu.
W 1950 r. po reorganizacji sportu i likwidacji organizacji sportowo - turystycznych
przechodzi wraz z innymi działaczami WTC do powstałego PTTK. Wchodzi w skład
utworzonej 23 kwietnia 1952 r. Komisji Turystyki Kolarskiej Zarządu Głównego
PTTK. Członkiem Komisji jest nieprzerwanie 25 lat, pełniąc w latach 1955-68
funkcję sekretarza, a następnie do 1977 r. funkcję wiceprzewodniczącego. Przez
wiele lat skład Kapituły Odznaczeń Zarządu Głównego PTTK. Miał uprawnienia
przodownika turystyki kolarskiej (Nr 94) i instruktora turystyki kolarskiej
(nr l). Jego działalność w KTKol. ZG PTTK cechuje niesłabnąca aktywno?ć i
pełne oddanie turystyce kolarskiej. Szczególnie dba o sprawy organizacyjne,
szkoleniowe i sprzętowe. Gorąco propaguje krajoznawczy charakter imprez. Był
jednym z twórców obecnego modelu turystyki kolarskiej PTTK i organizatorem
pierwszych kursów przodowników i instruktorów turystyki kolarskiej. Wspólnie
z W. Gabarą opracował skrypt szkoleniowy "Poradnik turysty kolarza", wydany
przez KTKol. ZG PTTK w 1965 r. Organizował, a później koordynował pierwsze
centralne zloty turystów kolarzy, ogólnopolskie zloty przodowników turystyki
kolarskiej oraz międzynarodowe rajdy kolarskie AIT organizowane w Polsce.
Pomagał w tworzeniu okręgowych i oddziałowych komisji oraz klubów turystyki
kolarskiej, zostając członkiem honorowym wielu z nich. Za zasługi dla PTTK
a w szczególności dla turystyki kolarskiej otrzymał wiele odznaczeń i wyróżnień
m. in. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Odznakę
1000-lecia Państwa Polskiego, Odznakę Zasłużonego Działacza Turystyki, Medal
100-lecia Polskiej Turystyki, Złotą Honorową Odznakę PTTK, Złotą Odznakę PZKol.
i Złoty medal AIT. Plenarne zebranie KTKol. ZG PTTK w styczniu 1977 r. nadało
Mu tytuł Honorowego Przewodniczącego Komisji Turystyki Kolarskiej Zarządu
Głównego PTTK a Krajowy Zjazd PTTK w maju 1977 r. tytuł Honorowego Członka
Polskiego Towarzystwa Turystyczno Krajoznawczego. Zmarł 18 kwietnia 1978 roku
w Wołominie, pochowany został na cmentarzu w Kobyłce. W roku 2001 została
przeprowadzona ekshumacja ŚP Aliny i Henryka Ginterów z Kobyłki do Warszawy,
spoczywają teraz na Cmentarzu Brudnowskim, kwatera 2G, rząd 5, grób 12.
|
|
| ||